Astrid in Oostenrijk

IK . WIL. NIET. NAAR. HUIS.
Nu ja, ik heb mooi praten, maar helaas moet ik vrijdag naar huis. Zoals je kan lezen, heb ik niet veel zin om op het vliegtuig te stappen...
Maar toch zal ik blij zijn mijn dierbaren terug te zien...

Zucht, ik kom mijn vrienden volgend jaar zeker bezoeken!

Tot binnenkort in de gangen van het KHBO!

 Bah, binnen twee weken moet ik dat schitterende land, deze prachtige stad, en mijn lieve Oostenrijkse vrienden achterlaten. Vliegtuig op, terug naar België. Ik mag er nog niet aan denken, ik zal alles hier zo missen. Ik ben het KHBO, mijn leerkrachten en mijn ouders zo dankbaar dat deze droom voor mij waarheid geworden is. Een ervaring voor het leven, zeg ik u. Aan allen die twijfelen om in de komende jaren op Erasmus te gaan, deze kans moet je met twee handen grijpen, dit blijft je je levenlang bij. In het begin is het niet altijd even gemakkelijk, maar eens je volledig ingeburgerd bent, loopt het van een leien dakje en moet je er ten volle van genieten. De levenservaring die je opdoet is onbeschrijflijk; de pedagogische ervaring om in een andere hogeschool les te volgen, en methodes tussen België en Oostenrijk vergelijken is enorm leerrijk, ook voor je latere carrière als leerkracht. Niet twijfelen, ervoor gaan!

Gedurende de laatste twee weken blaast hier in Innsbruck een felle en ambetante wind, namelijk de "föhn". Voor wie er gevoelig aan is, is dit geen leuke periode. Ook ik ben in dat geval: ik voel mij al meer dan twee weken enorm vermoeid, en het fenomeen "barstende hoofdpijn" heb ik ook al verschillende keren mogen ervaren. Gelukkig ben ik in de apotheker een sterk vitaminenelixir gaan halen, die mijn concentratie wat verbetert. Ach, in de bergen leven, dat is ook niet alles hoor.

Tot binnenkort,

Die Astrid aus Tirol *jodel, jodel* :-)

 Hallo Leute in Belgien und viel weiter, wie gehts? Ondertussen loopt mijn Erasmus een beetje op zijn einde, maar ik wil er niets van horen want ik amuseer me hier zo goed, ik voel mij hier echt thuis, zowel op school als in het studentenhuis. Ik heb veel Oostenrijkse vrienden gemaakt, met wie ik superveel Duits spreek. Soms is het zelfs moeilijk om met mijn ouders en mijn vriend in het Nederlands te telefoneren, want ik spreek hier veel meer Duits en Frans dan mijn eigen moedertaal. Hopelijk schrijf ik hier geen blöde Fehler :-)
De stad Innsbruck heeft een grote metamorfose ondergaan, bijna geen sneeuw meer op de bergtoppen, en al meer dan een maand geen regen meer. Het water van de Inn staat op een heel laag niveau, en ook de natuur staat zo droog. Men mag niet meer barbecuen buiten wegens brandgevaar.
Vrijdagavond heb ik voor alle Oostenrijkse vrienden Vlaamse pannekoeken gebakken, wat hebben ze ervan genoten! Hier kennen ze dat zo niet, gesuikerde pannekoeken; de studenten waren dan ook aangenaam verrast van mijn kookkunsten (ehum...). Erna zijn we uit geweest in Innsbruck, toffe sfeer hier in de studentencafés! Ze hebben hier zo twee firma's die elke vrijdagavond alle cafés aflopen om fotos te maken van het feestvolk. Ook wij konden er vrijdag aan geloven... De volgende dag staan die fotos dan op het internet, en kunnen we dan nog een beetje nagenieten van het leuke feest. Deze morgen lag in de keuken een verrassing op ons te wachten, onze foto is uitgeroepen tot mooiste foto van het weekend, en staat zowaar in de plaatselijke krant. Haha, ik word hier nog bekend :-)
De reden waarom ik hier zo lang op mij laten wachten heb is werk, werk, en nog eens werk! De eerste week na de Paasvakantie zijn we met een groep Oostenrijkse studenten van de Pädak in schoolverband voor 3 dagen naar Wenen geweest. Helaas heb ik niet zo veel van de stad gezien als mijn ouders, want het was een didactische trip; we hebben enkel een paar musea gezien die geschikt zijn om met kinderen van de lagere school te bezoeken. Jammer, maar desalniettemin ook tof! Dat betekent dan dat ik nog eens terug zal moeten komen hé... Vorige week stond opnieuw een aangename verrassing op mij te wachten: Mevrouw Miranda Dingenen was op bezoek in de Pädak! Ze was er om gastcolleges te geven, en waarschijnlijk ook om eens te zien hoe ik het hier stel. We zijn donderdagnamiddag samen gaan wandelen in de bergen, met alle Erasmusstudenten. Echt tof om nog eens Nederlands te kunnen spreken, en te horen hoe het daar in Brugge en in de KHBO gaat.
Vorige week was er ééntje met veel vrije dagen (Dag van de Arbeid enzo), dus heb ik veel kunnen arbeiten. De dagen waarop ik wel les had, moest ik enkele presentaties geven voor Frans en Engels. Ik ben de week na de Paasvakantie ook begonnen met lessen economie en Engels te observeren in het secundair onderwijs. Man, wat een verschil. Het kriebelt om zelf les te geven, en eens te tonen hoe wij het doen. Ik betrap mezelf er op dat ik tijdens de stageles van een student opmerkingen neerpen; goh, wat zal ik blij zijn om in september (hopelijk!) les te geven. Het zal dan ook al zo lang geleden zijn... Ik zou hier wel graag eens een les willen geven, maar blijkbaar moet ik dan nog twee weken wachten, en aangezien ik voor het moment ook veel werk heb...
Ik zou normaal ook met een nieuwe cursus economie gestart zijn, maar het was opnieuw aardrijkskunde in plaats van economie. Blijkbaar was het vak Geografie und Wirtschaftskunde in het eerste trimester meer op economie gefocust dan in het tweede semester. Toch jammer dat ik maar 1 cursus economie kunnen volgen heb. Verder ga ik elke dag met plezier naar de Pädak, ik probeer me zoveel mogelijk te bewijzen in de lessen, aangezien ik hier geen toetsen afleg. Nuja, ook de Oostenrijkse studenten hebben er dit jaar blijkbaar geen...
Blijkbaar is het hier enkel aan de universiteit dat men door het jaar heen enkele examens heeft, strange.
Zo, beste Belgen, (ah neen, dat kan ik niet meer zeggen, want ook de Zweedse Erasmusstudenten hier lezen mijn blog) aangezien het hier vandaag regent en het zondag is, zal ik mij hier volledig in mijn werk smijten.
Liebe Grusse und bis später,

Die Astrid aus Tirol

Ik wens iedereen een Vrolijk Paasfeest toe! Ik ben deze morgen naar de Paasmis -geleid door de bisschop- geweest in de Domkirche hier in Innsbruck, was me dat een prachtige dienst! De kerk zat bomvol, vele mensen moesten rechtstaan, gelukkig was ik op tijd om een plaatsje te bemachtigen. Ondertussen zijn mijn ouders en mijn vriend al op bezoek gekomen, en ben ik hier dit Paasweekend helemaal alleen. Op het eerste zicht ben ik een beetje eenzaam nu (alle Oostenrijkse- en Erasmusstudenten zijn naar huis), maar dat geeft mij de mogelijkheid om ten volle te werken voor school!
Ik heb echt ten volle genoten van hun bezoekjes, met mijn ouders zijn we de oude stad en het Landesmuseum gaan bezoeken, en hebben we een paar mooie wandelingen gemaakt. Mijn vriend kwam een weekje later aan; met hem ben ik twee dagen gaan skiën, en ben ik de Bergisel-springschans gaan bezoeken (hoogtevrees!). Ik had nog nooit op de latten gestaan, maar volgens Ralf ben ik een natuurtalent  De tweede dag waren de blauwe pistes geen probleem voor mij. Hou alvast mijn fotopagina in de gaten...
Wat gaat de tijd vlug voorbij, ik ben al in de helft van mijn verblijf hier! Mede door de vele mailtjes en gesprekken via skype met Ralf, mijn ouders en mijn vrienden voel ik mij toch nog dicht bij huis.
Oja, voor ik het vergeet: proficiat aan mijn neef Pieter, hij is papa geworden van een flinke jongen: Bojan Ghyssaert!

Ciao,

Astrid aus Tirol

 Bijna niet te geloven, maar morgen is het exact 1 maand dat ik hier in Innsbruck ben, wat vliegt de tijd voorbij! Donderdag komen mijn ouders op bezoek, ze vervlijven hier 3 dagen, en reizen dan door naar Wenen. Dat wil dan zeggen dat het al Paasvakantie is, en dat mijn lieve vriend op bezoek komt *juich, hoera*. Ondertussen stel ik het hier heel goed, alles is hier zeer naar mijn wens, behalve mijn kotgenote die af en toe een beetje veel zaagt dat ze naar huis wil... Ik begrijp dat niet, dit is gewoon dé periode van ons leven, binnen tien jaar zullen we met veel weemoed terug denken aan deze prachtige periode. Dus, lieve kotgenote, geniet er ten volle van!

Ondertussen draai ik al een goeie drie weken mee aan de Pädak, en hebben we al 4 vakantiedagen gehad. Die Oostenrijkers geven ons toch wel soms de impressie ferme luiaards te zijn hoor... Ook bij Pieter en Jan las ik dat er na elke 45 minuten minstens 10 minuten pauze is, en dat de les gewoon stop wordt gezet als de meerderheid van de studenten er geen zin meer in heeft. Vandaag en morgen hebben we vrijdaf omdat er een hele verandering aan het gebeuren is in het systeem van de Pädak; Brussel heeft hen bevolen om dringend van pedagogische akademie te veranderen naar een échte hogeschool. Concreet betekent dat in het geval van de Pädak hier in Innsbruck minder uren "face to face", maar meer "thuiswerk". Niet alle docenten zijn het er mee eens, en hebben écht zin om te staken. Maar ja, volgens mij haalt dat toch niets uit als alle andere scholen zich al aan het nieuwe systeem aangepast hebben.

De week na de Paasvakantie vertrekken alle Erasmusstudenten samen met de studenten van de Volksschule (lager onderwijs) naar Wenen. Aangezien dat één van de steden is die hoog op mijn citytrip-verlanglijstje staat, zal het zeker en vast een topper worden (ook al is het maar voor drie dagen).

Een beetje meer info over de lessen nu.
De lessen Engels zijn helemaal anders dan bij ons, de studenten hebben bijvoorbeeld geen syllabus, en er wordt ook geen (niet veel) theorie gedoceerd, maar alles wordt bekeken vanuit het didactische standpunt. Zo bekijken we in "Reading and text production" hoe we (klassieke) Engelse teksten in klas kunnen aanpakken, en hoe we de leerlingen warm kunnen maken om te lezen. In de "Literature course" lezen we een toneelstuk - Educating Rita van Willy Russell - en analyseren we dat samen in de les. In "Cultural Studies" werken we met het boek "Britain" om zo alles te weten te komen over de Britse cultuur. In deze les denken we ook eens na over hoe we dit interessant kunnen overbrengen naar de leerlingen toe. En als laatste mijn favoriete les "Pop Songs", gegeven door de zotste leekracht ooit, Frau Katzlinger. Zij is écht geknipt om dit vak te geven! Eerst was ik wat verwonderd dat er een vak als deze bestond, waarin we allerlei hedendaagse muziek beluisteren en er allerhande leuke activiteiten mee doen om zo grammatica, woordenschat, cultuur, of zelfs een discussieonderwerp in te leiden. Vorige vrijdag moesten Emilie (mijn kotgenote) en ik zelf een lied voorstellen. We kozen voor "Eat it" van Weird Al Yankovic (een parodie op "Beat it" van Michael Jackson), en het resultaat mocht er volgens Frau Katzlinger zeker en vast zijn. Wordt vervolgd in mijn portfolio, Mijnheer Leys! En plus, Emilie en ik zijn uitgenodigd op Katzlinger's jaarlijke "English gardenparty", inderdaad in haar eigen tuin. Very British!

De lessen Frans zijn ook zeer leuk, ik volg les in het eerste en in het derde jaar (het tweede jaar kon ik niet kiezen omdat die lessen pas later begonnen). Enkel in het eerste jaar voel ik mij niet echt op mijn plaats: die studenten zijn echt beginners voor Frans, en ik voel mij eigenlijk meer een wandelend woordenboek dan een student. Frau Pietersteiner had dat ook wel door, en geeft me af en toe alternatieve taken, die zeer welgekomen zijn! Zo stelde ik vrijdag gedurende een drietal kwartier ons land voor, met alles erop en eraan, een mooie Powerpoint en een discussiepunt achteraf. Maar waarom denkt iedereen hier in godsnaam dat mijn moedertaal HOLLANDS is, en niet gewoon Nederlands... Ach, die Tirolers ook hé...  Frau Pietersteiner's manier van lesgeven is eerder taken, taken, en nog eens taken geven! Tijdens de les komt zij zelf heel weinig aan het woord, en zijn het vooral de studenten die werkjes presenteren enzo. Heel efficient wel, want zo oefent men het taalgebruik zeer regelmatig. Het derde jaar Frans op woensdagnamiddag draait op het einde van de les altijd uit op een koffieklets, wat wil je ook, met 6 vrouwen...
De lessen economie zitten -zoals ik al vermeld heb- wat ingewikkelder in elkaar. Tot nu toe heb ik maar 1,5 uur economie in de week gehad, maar vanaf na de paasvakantie wordt dat 4 uur per week. Oef, want ik begon al wat te vrezen voor mijn studiepunten. Frau Lechner die alles hier organiseert heeft me al op het hart gedrukt dat er in dat geval geen enkel probleem is. Momenteel zijn we bezig met het BBP en het handelsverkeer in de EU, zeer interessant! Vorige week gaf ik zelfs al een presentatie van 20 minuten, auf Deutsch natuurlijk! Dat was wel wat bibberen in het begin, maar eens ik bezig was: kein Problem!
Het weer is hier fantastisch, vorige week heeft het gesneeuwd, maar was het absoluut niet koud, en deze week voorspellen ze veel zonneschijn en ietwat hogere temperaturen (rond de 15 graden). Elke dag hou ik mijn zonnebril in de aanslag, want vanaf de zon hier uitzit, is het bakken! Zoals vorige week zondag; het was om en bij de 20 graden: we hebben ervan geprofiteerd om een lange verkwikkende bergwandeling te maken. We namen de bus tot aan de Patscherkofelbahn (bobsleebaan), en wandelden dan op ons gemakske door Telfs en Igls terug naar Innsbruck. En ja, mijn wangetjes hadden een rozig blosje die avond
Vorige week dinsdag was het hier Heimfest, kotfeest dus. Wat begon als een asociaal oostenrijks onderonsje eindigde toch met vele leuke gesprekken met onze (mannelijke...) kot- en verdiepingsgenoten. Waarom, o waarom is enkel het mannelijk geslacht geïnteresseerd in "les petites étrangères"? Enfin, we hebben ons in elk geval goed geamuseerd.
Voor ik het vergeet verwijs ik ook even naar de links die ik toegevoegd heb op mijn blog. De eerste link is een aanrader, daar post ik regelmatig nieuwe foto's op van mijn verblijf hier.

Zo, ik zal het hierbij laten, want als ik deze avond iets te eten wil hebben, moet ik nog wat boodschappen doen!

Auf Wiedersehen,

Die Astrid aus Tirol
( heb gemerkt dat er voor elke naam een lidwoord geplaatst wordt als men hier over iemand spreekt; grappig.)

UPDATE: grande crise dans la cuisine: il y a quelqu'un (ou plusiers personnes) qui volent la nourriture des autres dans les frigos. Ils ont déjà volé notre ketchup, notre fromage, et 4 yaourts. Vous vous imaginez, on est quand mêmes adultes...! Ce soir, on a un rendez-vous avec tout l'étage, car c'est plus que nécessaire!

Terwijl het zonnetje schijnt, en de vogeltjes fluiten, besef ik dat ik hier al 2 weken ben. Wat gaat de tijd vlug vooruit... Nu de internetproblemen min of meer opgelost zijn, profiteer ik ervan om nog eens verslag uit te brengen.
Dit weekend kwam de vriend van mijn kotgenote op bezoek, en hebben we er een uitstapjes-weekend van gemaakt. Zaterdagnamiddag zijn we de andere kant van de stad , met onder andere het Olympisches Dorf en de Bergisel-skischans. Zondagnamiddag was het zo'n mooi en warm weer dat we de bergen zijn ingetrokken; we hebben een wandeling gedaan op meer dan 1000

meter hoogte en onszelf dan achteraf beloond met Kaffee und Apfelstrudel, heerlijk! Ik heb al heel wat mooie foto's genomen, ik zal ze binnenkort allemaal online zetten.
Ondertussen hebben we ook kennisgemaakt met alle Erasmussers (allemaal vrouwen!): onze groep bestaat uit 2 Polen, 2 Tsjechen, 1 Franse, 2 Belgen en 4 Turkse meisjes. Het is een jolige bende, iedereen is zeer geïnteresseerd in elkaars cultuur en gewoonten; we zijn ook al enkele keren samen uit geweest.
Dit weekend hebben we wel wat probleempjes gehad op kot: toen ik hier toekwam zei de conciërge me dat de poetsvrouwen elke maandag langskwamen in alle kamers. Helaas, dat blijkt nu dus maar om de twee weken te zijn. Nu, als je 24h op 24 met twee samenleeft in een klein kamertje, is het normaal dat de (bad)kamer na 2 weken niet zo net meer is hé. Ik heb mij opgeofferd vrijdagavond; in plaats van uit te gaan (ik was toch moe) heb ik ons hele kot omgekeerd (letterlijk!): stofzuigen, WC en douche kuisen, stof afnemen, ... . You name it, I did it, en dat op een vrijdagavond... Tsjonge! Nu, het is hier tenminste netjes!
Over het huishouden gesproken; zondag deed ik zoals elke week mijn was. Eerst 1,50 EUR betalen om de wasmachine te kunnen gebruiken, en daarna kan je de droogkast gratis gebruiken. Toen ik 's avonds mijn kleren uit de droogkast haalde viel ik bijna van mijn stokje: alles was nog meer nat dan toen ik alles uit de wasmachine haalde, pff! Heb dan maar alles in mijn kamer uitgehangen, op een geïmproviseerde wasdraad.
Op school gaat alles goed, enkel ondervinden we nog altijd problemen met de organisatie. Om studiepunten te verdienen moet elke Erasmusser ook een paar uren in de week lessen gaan observeren in enkele middelbare scholen hier in Innsbruck, althans dat hebben ze ons zo gezegd. Toen we ons bij de desbetreffende school aanmeldden, vielen die uit de lucht. Erasmus? Observeren? Studiepunten? Entschuldigung, maar wij weten van niets!
Na de hele historie van het Studenplan die we al op eigen houtje moesten doen, en de weinige informatie die we krijgen, ging dit toch wel ons petje te boven. Iedereen is het erover eens: de organisatie van de Pädagogische Akademie voor Erasmusstudenten trekt op niet veel; een dik werkpunt hoor! Mijn kotgenote is deze ochtend om 6u30 opgestaan omdat ze les had van 8u tot 10u; blijkt dat die plots is weggevallen, en God weet waarom?!
Nuja, hopelijk wordt het voor ons tegen het einde van de maand eindelijk duidelijk wat/hoe/wanneer/waarom/met wie enzo.
De lessen vallen wel reuze mee:

* Frans: Frau Pietersteiner is een vriendelijke en goede leerkracht, maar wel een zeer veeleisende. Ik denk dat zij degene is die de meeste taken geeft van alle leerkrachten. Ook de studenten van hier zeggen het, en volgens hen ligt de oorzaak bij het feit dat ze "celibatair" is en leeft voor haar vak. De taken die ze geeft zijn wel allemaal zeer nuttig; zo heb ik al flashcards gemaakt, zo stelde ik al een "laatste minuten vullende activiteit" voor, en in April moet ik een boek voorstellen. Ik zal haar deze week ook vragen of ik eens een les van haar mag observeren in de lagere school. Ik ben het "kakkernestje" van de klas Frans; alle andere studenten zijn tussen de 28 en 33 jaar, staan al voor de klas, maar willen er nog een vak bij hebben. Ik voelde me wel zeer goed in m'n vel als ik ze Frans hoorde spreken. Dat Duitse accent is toch niet weg te krijgen... De studenten vroegen mij na de les hoe het kwam dat ik zo goed Frans sprak. Tja, ik heb nu eenmaal een goede leerkracht in België :-)

* Engels: dit vak krijgt hier een compleet andere aanpak dan bij ons. Hier volg ik lessen zoals onder andere " the use of popsongs in the English classroom", "integrated skills" en "cultural studies". Vooral de twee eerste vakken zijn iets nieuws voor mij, en stimuleren de bijna-leerkrachten om creatief om te gaan met de leerstof (vooral grammatica). Frau Katzlinger is het prototype van "de leerkracht van het jaar": ze doet werkelijk àlles om het haar studenten aangenaam in interessant te maken!

* Economie: de eerste 5 minuten van de eerste les economie waren een ramp, ik verstond niets van het taaltje dat ze spraken! Hoog tijd om aan de alarmbel te trekken dus; en met succes! Ik smeekte de leerkracht om wat trager te spreken, en dat heeft enorm geholpen. Vanaf dan verstond ik alles wat ze zei, en kon ik zelfs (in het Duits, jawel) antwoorden op enkele vragen zoals vb. wat is de sociale zekerheid. Ik kon haar ook vertellen dat we in ons land een systeem hebben dat als je energiebesparende maatregelen treft aan je huis, en die laat uitvoeren door een aannemer, je recht hebt op een aftrek van je belastingen. Ze wist niet dat dit bestond, en vond het dan ook heel interessant om te horen. Na de les feliciteerde ze me voor mijn wil en mijn durf om te participeren en te antwoorden in het Duits (wat ik eigenlijk maar normaal vond dat je dat doet als student.). De lesonderwerpen zijn praktisch dezelfde als bij ons, in het tweede jaar zien ze nu het BBP en de betalingsbalans. Wel eens interessant om economische feiten te horen over Oostenrijk.

Wat was ik verwonderd vorige week als ik de studenten zonder vragen in en uit het lokaal zag lopen, om dan een kwartier later terug binnen te komen met een kopje koffie en een vette boterkoek! Dat toont toch geen respect tegenover de leerkracht? Ik wist echt niet meer waar ik het had toen ik een studente de klas zag binnekomen, en haar hond zag vastmaken aan de poot van haar stoel. Ik vroeg me af of ze blind of gehandicapt was , maar neen, dat is gewoon normaal daar... Rare mensen, die Tiroliens...

Binnen een grote twee weken is het Paasvakantie, en komen mijn ouders en mijn vriend op bezoek. Wat kijk ik er naar uit om hen de stad te tonen! Hopelijk is het tijdens de vakantie even mooi en warm weer als deze week!

Tot hier mijn verslag over de eerste échte lesweek, tot binnenkort met meer nieuws heet van de naald!

Vele berggroeten,

Anton... ah neen, Astrid aus Tirol  :-D

Dat gaat rap, vandaag ben ik al een week in Innsbruck! Mijn vader en ik zijn dus op 27 februari met het vliegtuig vertrokken in de namiddag, en 's avonds om 18h stonden we hier al. We werden meteen naar ons hotel gebracht, want ik kon nog niet op mijn kamer. De volgende ochtend vroeg hadden we een afspraak met de kotbaas om mij alles uit te leggen, mijn kamer te tonen en de sleutel te overhandigen. We zijn daar wel wat langer gebleven dan verwacht, want we moesten blijkbaar ook de hele papiermolen in gang steken: een bankrekening openen, een grote inventaris maken, me inschrijven in het bevolkingsregister, pasfoto's laten maken voor mijn studentenkaart,... Het verliep helemaal niet van een leien (gouden, haha!) dakje: gedurende twee dagen hebben we echt niet anders gedaan dan van de ene kant van de stad naar de andere kant te vliegen. Dan moest ik me ook nog installeren in mijn studentenkamer, dus dat betekende ook nog boodschappen doen (servies, potten en pannen, beddegoed, etenswaren, ...). Ik heb echt heel veel geluk met mijn kamergenote Emilie, het is een Waalse (ze woont in Arlon) en volgt hier lessen in dezelfde school als ik. Ik spreek dus de hele tijd Frans, Mevrouw Strubbe ;-).

Mijn vader is vrijdag teruggekeerd naar België, en ik heb me meteen op mijn lessenrooster "gesmeten". Dit laatste is hier zeer berucht, het is een zeer ingewikkeld systeem van semesterblokken, codes en afkortingen. Ik wist echt niet hoe ik er moest aan beginnen, gelukkig kon Emilie me helpen. Ik ben er het hele weekend zoet mee geweest. Ondanks de luttele informatie en begeleiding die ik heb gekregen vanuit de school, mag het resultaat er wel wezen: ik heb voor elk van mijn 3 hoofdvakken lessen gekozen die me aansproken, en heb dan nog aangevuld met algemene lessen in het Duits. Voor Engels heb ik bijvoorbeeld grammar revision, integrated skills, cultural studies en reading and text production gekozen. Gisteren heb ik de eerste les integrated skills gehad, wat een verademing! Frau Katzlinger is een échte: stel je een kleine vrouw voor met een redelijk hoge en heldere stem, een weelderige rode haardos en een ongelooflijk grote dosis energie en flamboyance. Bovendien is ze heel grappig en komt ze uit Schotland. Een geborgen Britse dus. Met de humor erbij! Ze vroeg zich zelfs luidop af of ik toevallig geen Ierse ben, want met zo'n bleke huid...
Tot nu toe heb ik nog geen andere lessen gehad; deze morgen had ik normaal om 8u een les sociologie, maar die is weggevallen omdat het derde jaar op stage is. De lessen Frans en economie zitten wat ingewikkeld in elkaar, maar dat vertel ik jullie in de loop van deze week, na de eerste les van elk vak.

Wat me in die korte periode wel al is opgevallen hier, is de gemakzucht van de studenten. Eigenlijk worden ze erin gestimuleerd door de leerkrachten. Frau Katzlinger gaf enkele tweedejaars wat tips voor mogelijke thesisonderwerpen Engels, en ik hoorde haar zeggen dat ze hun thesis in het Duits mogen schrijven. Ik denk dat Mijnheer Leys nu even naar adem aan het happen is... Tijdens de les heb ik geen enkele student gezien die notities nam. Ook het niveau van hun Engels is niet zo bijzonder, de studenten maken heel veel grammaticafouten als ze spreken (die niet worden verbeterd door de leerkracht...). Frau Katzlinger gaf me gisteren een enorm compliment: "you speak like a native!". Ik was vereerd, en terecht :-)

Hopelijk is de Internetverbinding hier op kot binnenkort wat beter, want nu is het telkens maar hopen om geen gegevens te verliezen, en toch maar die mails te kunnen lezen!

Tot heel binnenkort,

en voel u vrij om commentaren te posten!

Astrid @ Innsbruck

Beste allemaal,

Aangezien de vorige site die ik gemaakt heb niet werkt, heb ik deze aangemaakt. Hier zullen jullie mij gedurende mijn drie maanden in Innsbruck kunnen volgen. Aangezien ik het nu nog heel druk heb met organiseren van mijn lessenrooster en mijn logement hier, zal ik later deze week een eerste échte verslag komen brengen. Ik ben hier nu al 5 dagen en stel het hier zeer goed! Tot binnenkort,

Astrid